كوكجه مملوك اتابك پهلوان محمّد بن ايلدكز ( سنهء 591 - 600 ) ، مياجق مملوك تكش خوارزمشاه ( سنهء 591 - 595 ) ، آيتغمش مملوك همان اتابك پهلوان مذكور ( سنهء 600 - 608 ) ، منكلى مملوك اتابك ازبك بن محمّد بن ايلدكز ( سنهء 608 - 611 يا 612 ) ، اغلمش « 1 » مملوك اتابك ابو بكر بن محمّد بن ايلدكز ولى از بستگان و بركشيدگان سلطان محمّد خوارزمشاه ( سنهء 611 يا 612 - 614 ) ، ( 70 ) ص 246 س 3 ، مظفّر الدّين وجه السّبع ، مظفّر الدّين سنقر معروف بوجه السّبع از اكابر مماليك خليفه النّاصر لدين اللّه عبّاسى و از جانب خليفهء مزبور امير حاجّ بود ، و چون وزير خليفه نصير الدّين بن مهدى علوى همواره با او عداوت ميورزيد در سنهء 603 مظفّر الدّين مذكور در عرض راه حج در موضعى موسوم بمرخوم حجّاج را همچنان به حال خود رها كرده از ترس وزير بشام فرار نمود و همواره در همانجا ميبود تا در سنهء 608 پس از عزل وزير ببغداد بازگشت و خليفه ويرا اعزاز نموده كوفه را باقطاع بوى ارزانى « 2 » داشت ، و در سنهء 612 ( يعنى در همين مورد محلّ گفتگوى ما ) كه ملوك اطراف بر ضدّ ناصر الدّين منكلى صاحب عراق عجم چنان كه گذشت اتّحاد نموده بودند وى سردار لشكريان ناصر خليفه بود ، و در سنوات 619 و 622 وى بتصريح ابن الأثير و جوينى حاكم خوزستان بوده است « 3 » و معلوم نيست در چه تاريخى بدان وظيفه منتصب شده بوده ، و در اين سنهء اخير هنگامىكه سلطان جلال الدّين منكبرنى پس از مراجعت از هندوستان بمحاصرهء شوشتر پرداخت مظفر الدّين صاحب‌ترجمه در دفاع آن شهر آنچه لازمهء احتياط و مراقبت و مقاومت بود مرعى داشت و مردانه پاى فشارى

--> ( 1 ) رجوع شود بص 414 - 418 ، ( 2 ) ابن الأثير در حوادث سنهء 603 ( 12 : 120 ) ( 3 ) ابن الأثير در حوادث سنهء 622 ( 12 : 195 ) ، و جهانگشا 2 : 202 ،